28 Şubat… Takvim yapraklarında bir tarih gibi durur ama bu topraklarda bir utanç vesikası olarak hafızalara kazınmıştır.
Tankların yürüdüğü, ama aslında zihinlerin ezildiği bir dönemdir. Postmodern dediler, kibar ambalajlar yaptılar; ama adı ne olursa olsun, yapılan şey düpedüz bir darbedir.
O gün silahlar suskundu belki ama kalemler kırıldı, inançlar fişlendi, başörtüsü bir tehdit, namaz bir suç, kimlik bir kusur sayıldı. Üniversite kapılarında ağlayan genç kızların gözyaşları, bugün hâlâ bu ülkenin vicdanını sızlatıyor...
Bu milletin iradesi, brifing salonlarında ayaklar altına alındı. Yargıdan medyaya, sermayeden akademiye uzanan bir vesayet şebekesi, halkın seçtiğini tasfiye etmek için el ele verdi. Demokrasi, kravatlı cellatların elinde makyajlı bir kuklaya dönüştürüldü. “İrtica” diye bağırdılar; aslında korktukları sandıktı.
28 Şubat’ta babalar işinden edildi, anneler fişlendi, çocukların hayalleri karartıldı. Bir nesil, “ya itaat ya itiraz” ikilemine sıkıştırıldı. İtaat edenlere sus payı, itiraz edenlere sürgün reva görüldü. Devlet, bir dönem evlatlarına soğuk ve yabancı oldu.
Bugün “helalleşme” nutukları atanlar, dün mağduriyetin üstüne beton dökenler değil miydi? Hafıza tazelemek gerek: 28 Şubat bir yanlış değil, bilinçli bir tercihti. Ve her bilinçli tercih gibi, hesabı sorulmadan kapanmaz.
Ama şunu da unutmayalım: Bu millet unutmadı. Sandıkta konuştu, sokakta değil. İntikamla değil, adaletle yürüdü. O yüzden 28 Şubat’ın karanlığına rağmen bu ülke yoluna devam edebildiyse, bu milletin feraseti sayesindedir.
Bugün hâlâ vesayet heveslileri pusuda bekliyorsa, cevap nettir:
Bu topraklar darbecilere mezar, millete vatan olmuştur.
28 Şubat’ı lanetlemek yetmez; ders almak gerekir. Çünkü demokrasi, sadece kazanıldığında değil, korunduğunda anlamlıdır.
Ve son söz:
28 Şubat geçmedi. Hesaplaşılmadığı sürece geçmez.
Unutanın hafızası zayıftır; unutmayanın iradesi güçlüdür.
Bir döneme damga vuran her kesim tarafından sevilen ve sayılan Necmettin Erbakan Allah ruhunu mübarek eylesin...
“Bu milletin inancıyla kavga edenler, er ya da geç bu milletin vicdanına yenilir.”
Vesselam....
